วันเสาร์อาทิดที่ผ่านมาม่ายเคยคิดเรยว่าจาได้ไปดูแบทเทิล

เพราะม่ายมีบัตร แต่วันหนึ่งก้อมีเพื่อนมาบอกว่าเหลือบัตรใบนึง

ปกติเราจาไปกะหวานทุกงานแต่นี่มานมีใบเดียวอ่ะทามไงดี???

แล้วเราก้อตกลงกานได้ว่า วันแรกมีทหวานไป ส่วนคอนเราไปเอง

พอถึงวันมีทเราก้อคิดๆไปดีป่าวหว่าไปส่องๆ เอาวะไหนๆเพื่อนก้อจาไปกาน

ก้อเรยไปหลังเรียนเกาหลีเส็ด ก้อเดินดุ่มๆ ไปที่ฮอลล์ เขาก้อให้เข้านะ

แต่ให้แค่นั่งดูจอทีวีเล็กๆด้านนอก ก้อเหนแทฮวาหล่อสุดๆม่ายคิดว่าจาน่ารัก

ขนาดนี้ เรยยืนดูจนงานเลิก แล้วไปรอส่งหน้าลิฟก้อเหนแค่แวบๆเนี่ยแหละ

ม่ายอยากจาเชื่อพี่คนที่ได้ขึ้นไปถ่ายกะแทฮวาเปนพี่ที่เรียนเกาหลีด้วยกานนี่เอง

พอออกมาเจอพี่ก้อโวยวายใส่พี่กานใหญ่ๆ5555+แล้วก้อกลับบ้านพร้อมหวานไปเรย

วันที่สอง ออกจากบ้านบ่ายสอง ไปรอแอนที่เอสเพอนาดเรย ก้อไปเดินๆกินดังโงะ

กะพ่อแม่ กินเส็ดไม่อิ่ม พ่อกะแม่เรยพาไปกิน scoozi ต่อ พิซซ่ากะสปาเก็ตตี้อร่อยดี

จากนั้นก้อแยกกะพ่อแม่ ไปหาแอน แอนบอกว่ายังม่ายต้องรีบเข้าหรอก แม่แอนไปกันที่

ให้ไว้แล้ว เราก้อคิดให้แม่เนี่ยนะ เดินเล่นกานถึงห้าโมงแม่แอนโทรมาให้ไปที่เวทีได้แล้ว

เราก้อไปเวทีเหนแม่แอนกะน้าของแอน น้าคนนี้แหละที่จาพาเราเข้าไปนั่งในส่วนวีไอพี

พอน้าบอกว่าเข้าได้สามคนนะ อ้าวซวยแล้วไง เราก้ออดเข้าอ่ะดิ ตอนนั้นใจแบบเออยืน

อยู่ข้างนอกก้อด้าย (เพราะคนที่ไปด้วยมีแอน น้องแอน และญาติแอน) แต่ไปๆมาๆ

น้าบอกว่าได้แล้วๆเข้าไปเรยสี่คน โอ้ยดีใจสุดๆคิดว่าจาต้องยืนอยู่ข้างนอกคนเดวเสียแล้ว

นั่งรออยู่ประมานชม.กว่า นานมากๆ แถมหนูเด็กเกาหลีที่นั่งข้างหลังมานั่งเตะขาเก้าอี้ฉันเล่นอีก

คนข้างๆก้อเกาหลีเอาเข้าไปเกาหลีหมดเรย

และแล้วคอนก้อเริ่มเสียทีพิธีกรก้อคือดีเจเลิฟ กับดีเจแบงค์

(แอบได้ยินสาวเกาหลีข้างๆกรี๊ดให้เลิฟ - -)

(ภาพไม่ชัดตื่นเต้นมานสั่นๆเปนอย่างงี้ทุกที ขออภัยด้วยค่า)

จากนั้นเหมือนเครื่องเสียงมีปัญหาแบทเทิลม่ายออกมาเสียที

รอแป๊ปนึงก้อออกมา เราม่ายได้ถ่ายรูปอ่ะถ่ายเปนวีดีโอมา

มานซูมได้มากกว่า ขนาดใหญ่สุดๆ 300 กว่าเมก ถ่ายได้แค่สองเพลง

กรรมแบทกล้องหมด อ้ากกกกกกกก อยากบ้า ก้อรีบๆกดๆใหญ่เรย

ภาพเรยออกมาเช่นนี้ ทุเรศสุดๆ

งานนี้มองแทฮวาอย่างเดียว คนอารายน่ารักจิงๆ ยิ่งตอนเต้น Bump ของมินวู

โฮก เท่อย่าบอกไค ได้ใจไปเรย 5555+แต่กล้องดันแบทหมดอยากร้องไห้

ก้อได้แต่ดูด้วยตาบันทึกไว้ในสมอง จนเวลาที่เราลุ้นก้อมาถึงแบทเทิลลงมาหา

เด็กพิการข้างล่างซื่งเรานั่งอยู่หลังเด็กพิการ โอ้ยเต็มๆคับท่านสุดไปเรย

พอนึกถึงกล้องเส้าแบทดันหมด แต่ก้อยังม่ายละความพยายาม

เอามือถือมาถ่าย แบบแทฮวาเต็มพอดีๆ เหมือนมองกล้องเราด้วยอ่า

อ้ากกกกกก ก้อยังดีวะ ถึงจาม่ายชัดเพราะไอ้แสงบ้านั่นอ่าจ้าจัด

แล้วก้อจบกลับบ้าน 555+ (จบง่ายๆเรยนะแก -0-)

******

*****

****

*

หัวข้อต่อไป สามีทึกกลับมาแล้วจ้า รอที่จาเหนหน้าทึกมานานแล้ว

ไปเรียนอังกิดเลิกสองทุ่มก้อดิ่งกลับบ้านเรย กลับมาดูคิส

และแล้วเราก้อด้ายเหนทึก ใส่หมวกม่ายพอใส่ฮูดมานอีก

ปิดเข้าไปๆ อยากเหนหน้าตัวเองนี่หน่า สักแป๊ปเขาก้อ

ซูมทึกเหนแล้วๆๆ หน้าสวยขึ้นนะเนี่ย555+ น่ารักเหมือนเดิม

อีกทั้งกลับมาร่าเริง คึกๆบ้าๆ อีกดีใจจิงๆ

แต่ดูไปดูมาซูบไปเยอะอ่า จากที่ผอมอยู่แล้วผอมไปอีก

กินเยอะหน่อยนะทึก ^_________^

Credit : superjuniorizm / KBS Kiss the Radio

PS.- ขอบใจแอนมากๆที่ให้เราได้ไปเหนแบทเทิลแถมได้นั่งที่ดีๆอีกจาม่ายลืมเรย

ไว้งานหน้าเกาะไปด้วยอีกน้า อิอิอิ

-ขอบคุนคุณพ่อคุณแม่ที่อุตส่าไปส่งถึงที่ค่า